II Wojna Światowa 1939-1945

7 września 1939 roku do miasta wkraczają oddziały Wermachtu pod dowództwem Paula Linckera i tak zaczyna się okres okupacji hitlerowskiej. 8 września miejscowy młynarz Jakub Rhiel jako niemiecki nowy burmistrz usuwa polskie nazwy ulic, zamyka szkoły, konfiskuje biblioteki, burzy synagogę i rozbiera dzwonnicę przy kościele św. Wita. Likwiduje cmentarz żydowski a nagrobków używa do brukowania ulic. W imieniu władz dokonuje się wiele egzekucji na polskich mieszkańcach miasta, za przynależność do Obrony Narodowej, internowanie, czy też z osobistej zemsty. Następują wysiedlenia Polaków a na ich miejsce sprowadzani są osiedleńcy niemieccy ze Szczecina, Gdańska i krajów nadbałtyckich.Mieszkańcy Rogoźna i okolic czynnie przeciwstawiali się wrogowi biorąc udział w walkach z okupantem na wszystkich frontach II wojny światowej tych wschodnich i tych zachodnich. Byli między innymi: pod Lenino, Stalingradem, w Powstaniu Warszawskim, pod Monte Casino, na wzgórzach Falaise, wyzwalali Gandawę i Bredę byli też na wodach Morza Północnego oraz Atlantyku. W czasie wojny miasto nie zaznało wiele zniszczeń poza wymienionymi na wstępie było też jedno bombardowanie już po wyzwoleniu miasta 24 stycznia, straty: cztery zburzone domy i jedna osoba zabita. Miasto wyzwolone zostało 23.01.1945 r.we wtorek o godzinie 9 rano, przez radziecką samodzielną jednostkę czołgów II Armii Pancernej Gwardii wchodzącej w skład I Frontu Białoruskiego.





Ulica Kościuszki podczas okupacji




Adolf Hitler Platz




Plac Karola Marcinkowskiego podczas okupacji




Most na rzece Małej Wełnie przy jeziorze zniszczony  przez  wycofujące się Wojsko Polskie  we wrześniu 1939




Poczta w czasie wojny



Powrót do strony Rogoźno                              Powrót do strony głównej