Najstarsze źródła pisane


Dokument z roku 1248 w którym wymieniony jest Gneomir castelanus de Rogozna  świadczy o istnieniu kasztelani rogozińskiej. W dokumencie z 1251 roku jest informacja że Przemysław II nadał prawo lokacyjne Kostrzynia na wzór prawa używanego w Rogoźnie. Dokument lokacyjny Rogoźna wystawiony przez Przemysła II pochodzi z 24 kwietnia 1280 roku. W przywileju tym wspomina się że zasadźcami są Jan i Piotr Dedz ówcześni właściciele miasta. Miasto lokowane było na prawie niemieckim jakie obowiązywało też w Poznaniu.
Poniżej fragment tekstu aktu lokacyjnego w wersji orginalnej  po  łacinie:
"Igitur nos secundus Premisl Dei gracia dux Polonie statum terre cupientes reformare nostre in meluis, qui pro maxima parte est positus in deserto, dilectis nobis hospitibus, Iohanni et Petro dictis Dedz, nostram civitatem que Rogoszna vulgaritet nuncupatur, Theutonico iure contulimus collocandam iuxta ius Posnaniense."
Przemysł II wybudował tu zamek modrzewiowy o którym wspomina Jan Długosz w swej pracy pod tytułem "Historia Polonica". Władca Wielkopolski lubił  Rogoźno. Często tu przebywał, świadczą o tym dokumenty z lat 1284 i 1286. Ostatni udokumentowany pobyt króla to 8 lutego 1296 roku kiedy to został zdradziecko zamordowany o czym wspomina prawie każdy podręcznik historii.




Przykładowy Dokument Przemysła II (nie dotyczy Rogoźna)




Przykładowy Dokument Przemysła II (nie dotyczy Rogoźna)



Powrót do strony Rogoźno                              Powrót do strony głównej